News  
Foto's
 
Journey
 
Links
Home / Last 10 posts  

Doormantocht 2014

28 mei - 1 juni

Bemanning: Jasper, Alexander, Bart, Justus

Raspa Doormantocht 2014 from Justus on Vimeo.

0 reactions | Algemeen | Written by Justus at Sunday 20 July 2014 21:17
 

Raspa in het nieuw

De Raspa is voorin opnieuw ingetimmerd na wat overpeinzingen en hoofdbrekers. Het "grote" bed hebben we voorin gelaten gezien de beperkte ruimte onder de kuip. Wel zijn de trekstang en ankerketting verdwenen zodat het droog en schoon blijft.
De WC heeft een hele nieuwe behandeling gehad met wit formica en mahonie lijsten. Erg mooi. De deuren zijn nog geen succes maar het begin is er. Twee deuren die samen de WC afsluiten is een goede optie. Ik denk dat er harmonica deuren van gemaakt worden zodat het sta-in-de-weg oppervlak kleiner wordt. Kortom we zijn goed op weg.
Komend jaar doen we de "salon" en keuken en hopelijk ook de electra zodat we weer veilig op weg kunnen.
0 reactions | Algemeen | Written by Bart at Tuesday 09 July 2013 11:03
 

Pin Mill 2013

8-12 mei 2013

Bemanning: Bas, Allard, Bart, Justus

Het is weer zover: de jaarlijkse aftrap van het zeilseizoen. Hoewel het voorjaar volgens de kalender toch echt begonnen is, laat de bijbehorende stijging van het kwik nog even op zich wachten. Een nogal instabiel weerssysteem op de Noordzee houdt de gemoederen van de kapiteins (en ook de bemanning?) al een paar dagen bezig. Gaan we de oversteek toch weer maken, of wordt het dit jaar een retourtje Zeeland danwel Waddenzee? Ook leuk, maar geen Butt! De Raspa is er in ieder geval klaar voor. Afgelopen winter heeft Ad & crew het vooronder onder handen genomen. Een strakke 2-persoons kooi in de punt, met een moderne natte cel erachter voor de dames. De Raspa als luxe jacht - het moet niet gekker worden.. Enfin, na de gebruikelijke voorbereidingen en een voedzame schippersmaaltijd in de jachtclub, wordt aan de hand van de laatste gribfiles de knoop doorgehakt. Als we snel vertrekken, zijn we op tijd in Engeland en blijven de 30+ knopen ons bespaard. Een koude nacht volgt. Thermo ondergoed, wollen truien, mutsen en handschoenen. Alles wat we hebben, trekken we aan. De beloning volgt de volgende ochtend, als de zon langzaam aan de horizon uit het water opstijgt en de eerste zonnestralen tintelend onze zoute gezichten raken. Dit zijn de momenten waar je het voor doet. De wind is inmiddels aangetrokken, en met een dubbelgereefd grootzeil en de werkfok stuiven we op de Engelse kust af. Het onderwaterschip is met zijn nieuwe antifouling zo glad als een aal, en dat merken we. In recordtijd komen de kranen van Felixstowe in zicht. We meten 37 knopen wind als we de river Orwell op surfen. Wind mee, stroom tegen; de combinatie staat garant voor een kolkende waterpartij en spectaculaire aankomst. Eenmaal op de rivier genieten we van het vlakke water en het Engelse landschap. Allard ziet een vin uit het water opduiken: een dolfijn, een bruinvis? Zou hij het goed gezien hebben? We varen langs de Butt, de RHYC, onder de brug richting Ipswich lock. Opnieuw bijna 40 knopen, ditmaal op de kont, is het afmeren best even spannend. Vol gas in z'n achteruit, en nog steeds niet helemaal tot stilstand komen geeft je niet direct het veiligste gevoel. Gelukkig zijn we met zijn vieren, en hebben we de landvasten klaar. Zonder kleerscheuren leggen we aan in de Marina. Windekind ligt al afgemeerd, en zorgt voor een warm onthaal. Moe en voldaan worden ervaringen uitgewisseld, terwijl de dorst wordt gelest met topklasse GTs. 's Avonds duiken we nog de pub in, maar de oversteek heeft haar sporen achtergelaten en we duiken op tijd onder de wol. De volgende dag varen we met Windekind terug naar de RHYC. Weer zien we een vin naast de boot opduiken. Ditmaal weten we het zeker: een bruinvis! Als bonus zien we kort daarop ook nog een nieuwsgierige zeehond langszwemmen. Eenmaal afgemeerd, wandelen we gezamenlijk naar de Butt over het pad langs de eeuwenoude bomen, rode klaprozen en glooiende heuvels. Het gras is groener dan groen, de lucht gezonder dan in Davos, heerlijk! Het bier smaakt weer ouderwets prima, terwijl we genieten van het uitzicht, de zon, en een verdwaalde Britse shela. Als kleine jongens huppelen we terug naar de yachtclub. Dineren met de vloot op uitnodiging van de Commodore en vrouw. Hun gastvrijheid en verhalen zijn hartverwarmend. De volgende ochtend luisteren we de laatste weerberichten uit. Veel wind, maar we willen, nee moeten, weer terug. Windkracht 6, maar nu met de wind mee, dat moet geen probleem zijn met de Raspa. Een snelle terugtocht met regelmatig 8 knopen op de teller zorgt ervoor dat we vlot de Scheveningse pier weer in beeld krijgen. Prima tocht, en goed gevaren mannen! Volgend jaar weer.

4 reactions | Algemeen | Written by Justus at Sunday 02 June 2013 12:06
 

Groot onderhoud

Ik heb het idee dat ik ieder jaar een stukje kan schrijven met als titel "groot onderhoud". Een 40 jaar oude dame heeft aandacht nodig en dat doen we met liefde. De Raspa is altijd gebruikt als pure zeiler en we merken dat het accent aan het verschuiven is naar familie plek en dus zijn er andere wensen. We hebben besloten in twee fases de Raspa aan te pakken. Deze winter punt en plee, volgende winter kombuis en salon. Grappig hoe een dergelijk project gestalte krijgt. Eerst praten we uitvoerig en krijgen de wildste ideeën. Daarna volgen de gebruikelijke momenten op de werf in Brouwershaven. Ad weet daarin heel goed de haalbaarheid en de realiteit aan te geven. En altijd zijn we daar blij mee! Dus nu de punt en plee aanpakken. De wens voor een deur voor de plee klinkt steeds luider, we begrijpen er niets van maar hebben wel het idee dat we er iets mee moeten. Ook de kooi voorin moet meer comfort bieden, het is immers de masterbedroom. Plafond platen eruit en nieuwe erin. De koude ankerketting (met gratis portie zand en water in je bed) en koude trekstang voor de babystag moeten verdwijnen, Ad zegt dat het wel lukt om de krachten via een brugconstructie op te vangen. We geloven het zondermeer! Plee en wasmeubel worden verplaatst en nieuw opgebouwd in deels wit formica met prachtige mahonie lijsten. Chiq en tijdloos! Nu de plafondplaten los zijn kan het dekbeslag er meteen vanaf, dek kaal schuren en plakken met antislip. Niet meer schilderen, het werkt op het aluminium altijd met lelijke blazen tot gevolg, gaan we anders doen. Met het maken van nieuwe plafondplaten zetten we er meteen ledspots erin zodat we volgend jaar de hele elektra aan kunnen pakken! De eerste trip staat alweer gepland, natuurlijk naar Pinn Mill. Het kriebelt alweer als een nieuwe wollen trui.

 
0 reactions | Algemeen | Written by Bart at Tuesday 26 March 2013 16:41
 

Doormantocht 2012

16 - 20 mei 2012

Bemanning: Aernout, Allard, Gyula, Tom, Bart, Justus

Als je nog nooit het kanaal over bent gestoken, heb je niet het recht om in een Rooie Broek te lopen. En dat is toch het ultieme teken van verdiende vrijheid. Eenmaal voet gezet op het Verenigd Koninkrijk is er niemand die nog twijfelt aan je doorzettingsvermogen, zeiltalent en avontuurzin. Want laten we eerlijk zijn, als je eenmaal een Rooie broek over je kadetjes hebt hangen is geen chick die je nog spontaan in de ogen durft te kijken. Na de bootschoenen stokt het oogbolrollen en kijken ze niet verder dan de broekspijpomslag van die overgaat in de bandplooi. Stiekem zullen ze blozend omhoog kijken als je ze bent gepasseerd. De brutale meiden zullen in hun gedachte er een foto van nemen, de rest geniet van het moment. Uit alle hoeken van Nederland verzamelen de zeilers zich in Scheveningen. Drie orthopeden, 2 pillendraaiers en een Subtop ambtenaar ontmoeten elkaar in restuarant At sea in de Haven. Mannenvlees voor een mannentocht. De RASPA oogt sterkt, een aluminium koets, Spartaans afgetimmerd. Een schip om mee te zeilen. Een romp die stug door de golven beukt en geen moment de behoefte voelt om op te vallen. Achtervolgt door dieselpluimen, bij gebrek aan wind, varen we richting Engeland. De huisregelementen zijn duidelijk: Safety and Fun First. Na een half uur werkt het kijken naar de horizon, helmstok in de hand en diep zuchten niet meer. Het kan niet anders dan dat AT SEA ons heeft opgezadeld met een voedselvergiftiging, net nu we de oceaan aan het overzeilen zijn. Gek genoeg lijken niet iedereen er last van te hebben. Een Kamikaze pil gecombineerd met cinnarizine blijkt de perfecte combi van uppers en downers om de balans te hervinden. In shifts van 2 uur bereiken we na 27 uur varen de overkant. Butt and Oyster in Suffolk is de perfecte plek om bij te komen na een reis van enkel hazenslaapjes. Op dit zachtgele dorpshuis krijgt de tijd geen grip. Alleen aan het WIFI netwerk merk je dat je niet in de 18e eeuw belandt bent. Het zelf gebrouwen bier is natuurlijk niet te drinken maar weerhoudt ons er niet van om snel aangeschoten te raken. Fish and Chips om het af te blussen, de omgekeerde volgorde. De bootjes in de haven vallen langzaam droog door het wisselend tij. Tientallen lords and ladies leggen dit levendig stilleven vast. Dit is Engeland zoals je hoopt dat Engeland is: klassiek of misschien zelfs wel tuttig, oubollig maar in ieder geval lekker stijfjes. Na een Herendiner met een paar verdwaalde vrouwen op de Royale Yachtclub varen we de volgende ochtend al weer vroeg naar Nederland. De wind is gunstig, geen stront van de dijken maar een goede 5 Beaufort uit het Noorden. RASPA heeft er zin in, met een klein rif blijft hij makkelijk op koers. In een recordtijd van 19 uur komen we aan waar we vier dagen eerder waren vertrokken.

Door Aernout

1 reaction | Algemeen | Written by Justus at Monday 28 May 2012 18:07
 

Moeder winter

Nu de Elfsteden koorts is gezakt kunnen we weer aan zeilen denken. Alhoewel....

0 reactions | Algemeen | Written by Bart at Monday 13 February 2012 15:34
 

Pin Mill

Zoals menigeen zijn we woensdag in de namiddag 1 juni vertrokken uit Scheveningen. Vier man aan boord met blakend zelfvertrouwen, te weten Daniel Vos. Gé van Gogh, Justus en ondergetekende. En dat hielp. 20 uur motoren zijn in stijl volbracht. Natuurlijk was dat niet helemaal wat we er ons van voor hadden gesteld maar goed uitgerust aankomen heeft zijn voordelen. Donderdag 13.00 uur hebben we de Butt & Oyster in zicht en niet snel daarna de RHYC. Het is vreselijk druk! De North Sea Race vloot ligt er in vol ornaat. We besluiten een boei op te pikken tegenover de haven. Kunnen we toch de gezelligheid proeven. En niet voor niets de bijboot meegenomen. Dat maakt zeilen zo heerlijk. Altijd bezig maar heerlijk ontspannen.
De dag brengt het weerzien van bekenden, borrel bij de RHYC ( gin tonic, met liefde bereid door Engelse dames op leeftijd), en diner in Butt. We lopen door een prachtig veld met koren en klaprozen. Een paar uur later lopen we terug naar de bijboot, uiteraard in zeer goede doen. De terugvaart naar de Raspa levert gelukkig geen natte taferelen op. De volgende morgen vaart de vloot uit om de race te starten en zoeken wij het hoger op in Ipswich. Het is er veel leuker dan we ons herinneren, hoewel we eerst weggestuurd worden van de stadskade. Waarom zou je een kade hebben als je er niet mag liggen maar goed.
Daarna snel terug voor de bbq. Een grote opkomst en zeer goed geregeld, onze complimenten. Maar er is iets anders aan de hand. Het weer speelt ons parten. Mobieltjes en de BBC worden geraadpleegd. Wij besluiten die nacht al te vertrekken met het tij en gaan vroeg aan boord om een boei te pakken zodat we niemand tot last zijn. Eenmaal in het donker op zee blijken onze twee riffen en werkfok geen overbodige luxe. 30 knopen wind op kop. Het wordt een lange terugreis met veel zon. Als eenmaal Scheveningen in zicht komt en de stroom tegen gaat staan is het wel genoeg geweest. Een paar uur na middernacht ligt de Raspa in haar vertrouwde box en drinken we een verdiend drankje.
Ieder jaar is Pin Mill een avontuur en genot en ook dit jaar is geen uitzondering. Hartelijk dank voor alle gezelligheid. 
Met Raspa groet Bart

0 reactions | Algemeen | Written by Bart at Wednesday 08 June 2011 10:09
 

Raspa in de steigers

Dit weekend stond een bezoek aan Brouwershaven in de planning. Jan is van de partij met rollator. We schrijven inmiddels mei, maar de boot staat nog op de bok in de loods. Na een verlengde winterstop zijn de reparatiewerkzaamheden aan de kiel nu bijna afgerond en het resultaat mag er zijn. Dankzij het vakmanschap van Ad en zijn mensen kan onze Old Lady binnenkort weer met vertrouwen het zoute water proeven. Dat komt goed uit want de Doormantocht naar Pinn Mill staat voor de deur. Met een nieuwe aluminium huid van 5 mm kan zelfs Winston Churchill ons niet tegenhouden. Komend weekend zal de Raspa in het water liggen, en kunnen we met het optuigen beginnen. Het vaarseizoen kan beginnen!
0 reactions | Algemeen | Written by Justus at Sunday 15 May 2011 09:44
 

zon doet wonderen

De zon schijnt en dat doet wonderen voor de geest. Nadat we in augustus de Raspa al in Brouwershaven hebben gelegd is er niet veel gebeurd. Dat heeft een reden.  In het vorige bericht stond dat de kiel aandacht nodig heeft. De klus is zo groot dat we er allemaal tegenaan hikken. In Brabant zeggen ze: alle goede dingen vragen tijd. Zo ook in dit geval. Na een paar maanden bedenktijd komt de werf (Ad) met een perfect plan voor de kiel. De huid van de kiel wordt eraf gehaald. Veren en structuur van de kiel blijven intact. Op deze manier hebben we de garantie dat de vorm in het schip blijft en dat de operatie financieel aanmerkelijk interessanter wordt. Na openen van de kiel blijkt de schade reuze mee te vallen. Lood is nog goed en ook het aluminium skelet. Het is een kwestie van schoonmaken, nieuwe huid erop lassen en zorgen dat er niet nog een keer water de kiel in kan. Een grote klus maar op deze manier wel overzichtelijk en je ziet er niets meer van als het af is.
Geeft ons wel mooi de tijd om andere klussen te doen. 
- spiegel wordt rood beplakt inplaats van geschilderd. Erg mooi geworden
- WC bril gespoten en de WC ruimte geschilderd met nieuwe slangen. 
- nieuwe waterleidingen door het hele schip
- lekkage opgespoord bij de navigatiehoek
- Nieuwe brandblussers
- zwemvesten en vlot keuren
- en vele kleine klussen


De reden van alle inspaningen is de race naar Brest die 9 juli start. We zullen er klaar voor zijn! 
Groeten van de Raspa.
1 reaction | Algemeen | Written by Bart at Thursday 17 February 2011 14:47
 

Raspa in winterstalling en prijzen

Zoals vermeld heeft dit jaar de race naar Le Crouesty plaatsgevonden. En we gingen voor de prijzen. Nieuwe zeilen inclusief spinnaker moesten hiervoor zorgen. En dan nog een team om je vingers bij af te likken. Het beloofde een prachtweek te worden. De realiteit was anders. In plaats van zon en zee kregen we wind, veel wind. En natuurlijk stijf op kop. Na zware werkweken was dat even slikken. Ondanks dat we hebben gevaren om de boel heel te houden hebben we een prachtige 4de plek in de wacht weten te slepen.

Inmiddels staat de Raspa op de kant in Brouwershaven. Er moet aandachtig naar de kiel gekeken gaan worden dit jaar.

Groeten van de Raspa

 

1 reaction | Algemeen | Written by Bart at Friday 20 November 2009 15:54
Welcome
Search
Categories
- Algemeen


Archive
2017
- September
- August
- July
- June
- May
- April
- March
- February
- January
2016
- December
- November
- October
- September
- August
- July
- June
- May
- April
- March
- February
- January
2015
- December
- November
- October
- September
- August
- July
- June
- May
- April
- March
- February
- January
2014
- December
- November
- October
- September
- August
- July
- June
- May
- April
- March
- February
- January
2013
- December
- November
- October
- September
- August
- July
- June
- May
- April
- March
- February
- January
2012
- December
- November
- October
- September
- August
- July
- June
- May
- April
- March
- February
- January
2011
- December
- November
- October
- September
- August
- July
- June
- May
- April
- March
- February
- January
2010
- December
- November
- October
- September
- August
- July
- June
- May
- April
- March
- February
- January
2009
- December
- November
- October
- September
- August
- July
- June
- May
- April
- March
- February
- January
2008
- December
- November
- October
- September
- August
- July
- June
- May
- April